آیا عمل لیزیک واقعاً می تواند باعث نابینایی شود؟
افرادی که می‌خواهند دنیای اطراف خود را بدون لنزهای تماسی و عینک‌ها به‌صورت واضح ببینند، اغلب به دنبال انجام عمل لیزیک هستند. این جراحی عوارض بسیار کمی دارد و یکی از ایمن‌ترین جراحی‌های اصلاح بینایی محسوب می‌شود؛ ولی آیا لیزیک باعث کوری می شود؟ اگر شما نیز این سؤال را دارید، تنها نیستید. در ادامه این مطلب از کلینیک دکتر مقدسی، به‌صورت مفصل به این سؤال مهم و چند سؤال متداول دیگر پاسخ می‌دهیم تا با آگاهی بیشتری درباره این جراحی تصمیم بگیرید.
آیا احتمال نابینایی بعد از عمل لیزیک وجود دارد؟
عمل لیزیک چشم که مخفف عبارت تغییر شکل قرنیه در جا با کمک لیزر است، یکی از متداول‌ترین جراحی‌ها برای اصلاح مشکلات بینایی به شمار می‌رود. این جراحی می‌تواند جایگزین بلندمدتی برای عینک‌ها یا لنزهای تماسی باشد. طبق گفته‌های مجله جراحی آب‌مروارید و عیوب انکساری، نرخ موفقیت آن بین 92 تا 96 درصد است؛ یعنی بین 92 تا 96 درصد از بیماران پس از جراحی به بینایی 20/40 یا حتی بهتر دست پیدا می‌کنند.
همه انواع جراحی‌ها عوارض دارند؛ ولی ازآنجایی‌که عوارض لیزیک بسیار کم است، یکی از ایمن‌ترین جراحی‌های انتخابی محسوب می‌شود. همچنین این جراحی یکی از پرپژوهش‌ترین جراحی‌های انتخابی نیز به شمار می‌رود؛ بنابراین، احتمال نابینایی بعد از لیزیک بسیار ناچیز است.
چرا برخی افراد تصور می کنند لیزیک باعث کوری می شود؟
برخی از افراد به دو دلیل زیر تصور می‌کنند لیزیک می‌تواند باعث نابینایی شود:
- تصورات غلط درباره فرایند جراحی: برخی از افراد درک محدود یا نادرستی از فرایند این جراحی دارند؛ برای مثال، آن‌ها تصور می‌کنند لیزر چشم را می‌سوزاند. توجه داشته باشید که لیزیک شامل استفاده از قطره‌های بی‌حس‌کننده چشم برای فراهم‌سازی حداکثر ایمنی و راحتی است. همچنین کمی تاری چشم به‌ویژه در مراحل اولیه فرایند بهبودی طبیعی است؛ زیرا چشم‌ها در حال بهبودی هستند
- اضطراب درباره جراحی‌های چشمی: ازآنجایی‌که چشم‌ها اندام‌های ظریف و حساسی هستند، جراحی‌های چشمی ممکن است نگران‌کننده باشند. حتی ناراحتی کوچکی مانند احساس وجود جسم خارجی در چشم می‌تواند باعث ایجاد احساس ناخوشایندی شود؛ بنابراین، این نگرانی‌ها طبیعی هستند
آیا مواردی از نابینایی بعد از لیزیک گزارش شده است؟
نابینایی ناشی از خودِ عمل لیزیک بسیار نادر است و در صورت انتخاب صحیح بیمار و رعایت مراقبت‌های پس از عمل، احتمال کوری بعد از عمل لیزیک نزدیک به صفر است. موارد بسیار نادری از کاهش شدید بینایی معمولاً در اثر عوارضی مانند عفونت‌های شدید گزارش شده‌اند. جالب است بدانید که خطر نابینایی به علت عفونت چشمی ناشی از استفاده از لنزهای تماسی بسیار بالاتر از خطرات مرتبط با جراحی لیزیک است؛ ولی همچنان ترس از احتمال کوری بعد از عمل لیزیک وجود دارد.
ما به شما توصیه می‌کنیم به‌جای گشت‌وگذار در شبکه‌های مجازی و موتورهای جستجو و همچنین افتادن در دام شایعات، برای انجام ارزیابی پیش از عمل به مطب چشم‌پزشک معتبری مانند دکتر علیرضا مقدسی بروید. با انجام این ارزیابی و صحبت با این چشم‌پزشک، می‌توانید با ترس‌های خود خداحافظی کنید.
چه عواملی خطر مشکلات شدید بینایی بعد از لیزیک را افزایش می دهند؟
توجه کنید که مشکلات بینایی مانند ضعف چشم بعد از لیزیک معمولا ناشی از مشکلات ثانویه هستند، نه خود جراحی؛ درواقع برخی افراد ممکن است پس از لیزیک به‌طور موقت دچار تاری دید، خشکی چشم یا افت کیفیت بینایی شوند. این عوارض معمولاً گذرا هستند و با رعایت مراقبت‌های پس از عمل و پیگیری با چشم‌پزشک بهبود می‌یابند. برای مثال، اگر بیمار مراقبت‌های بعد از جراحی را رعایت نکند، در معرض خطر عفونت‌هایی که می‌توانند منجر به عوارض جدی مانند نابینایی شوند، قرار می‌گیرد؛ بنابراین، رعایت مراقبت‌های پس از لیزیک از اهمیت بالایی برخوردار است.
بیمارانی که از قطره‌های چشمی تجویزشده استفاده نمی‌کنند، پس از جراحی لیزیک بلافاصله به چشم‌های خود فشار می‌آورند یا به‌سرعت به انجام فعالیت‌هایی مانند شنا، ورزش‌های تماسی یا استفاده طولانی‌مدت از صفحات نمایش بازمی‌گردند، مانع از ترمیم چشم‌های خود می‌شوند و در نتیجه، ممکن است در معرض خطر مشکلات بینایی قرار گیرند. چشم‌پزشکان معمولا به بیماران توصیه می‌کنند از رفتن به استخر به مدت یک ماه پس از جراحی خودداری کنند.
علاوه بر این، عوامل زیر نیز می‌توانند خطر مشکلات شدید بینایی پس از این جراحی را افزایش دهند:
- خشکی چشم قبل از جراحی
- قرنیه نازک یا مشکلاتی در شکل قرنیه
- نزدیک‌بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم شدید
- سابقه ابتلا به عفونت‌های چشمی یا بیماری‌های چشمی
- عدم مراجعه منظم به چشم‌پزشک پس از جراحی
اما سؤال مهم این است که چگونه می‌توانیم خطر مشکلات بینایی مانند بازگشت شماره چشم بعد از عمل لیزیک را کاهش دهیم؟ برای حداقل‌سازی خطر مشکلات، باید شرایط زیر را قبل از انجام این جراحی داشته باشید:
- باید حداقل 18 سال سن داشته باشید
- ضخامت قرنیه باید برای انجام ایمن جراحی کافی باشد و این موضوع توسط چشم‌پزشک با انجام توپوگرافی و پاکیمتری بررسی می‌شود
- اندازه مردمک یکی از عوامل بررسی پیش از عمل است و در کنار سایر معاینات توسط چشم‌پزشک ارزیابی می‌شود
- شماره چشم شما باید به مدت 6 ماه ثابت باشد. نباید عمل لیزیک چشم در شیردهی ممنوع نیست فقط در دوران بارداری ممنوع است.
- چشم شما باید سالم باشد و نباید به هیچ‌گونه بیماری تأثیرگذار بر روند بهبودی چشم مبتلا باشید
جمع‌بندی؛ آیا ترس از کوری بعد از لیزیک واقعیت دارد؟
لیزیک یکی از متداول‌ترین و ایمن‌ترین جراحی‌های اصلاح بینایی محسوب می‌شود و احتمال ازدست‌دادن بینایی به علت آن بسیار ناچیز است. در این مطلب، به‌صورت مفصل به سؤال «آیا لیزیک باعث کوری می شود» پاسخ دادیم؛ ولی توجه کنید که پاسخ این سؤال به میزان تجربه جراح و میزان پیشرفته‌بودن فناوری جراحی چشم نیز بستگی دارد.
برای حداقل‌سازی خطرات لیزیک از جمله ضعف چشم بعد از لیزیک و مدیریت مؤثر عوارض پس از آن، مراجعه به چشم‌پزشک باتجربه و حاذق اهمیت زیادی دارد. دکتر علیرضا مقدسی تجربه بالایی در زمینه انجام لیزیک، فمتواسمایل، پی‌ارکی و دیگر جراحی‌های اصلاح بینایی دارد و از پیشرفته‌ترین فناوری‌ها برای انجام این جراحی‌ها استفاده می‌کند.
متخصصان کلینیک دکتر مقدسی به‌خوبی درک می‌کنند چرا سؤال «آیا لیزیک باعث کوری می شود» ذهن برخی از افراد را به خود مشغول کرده است؛ بنابراین، در طول جلسه مشاوره، درباره هر یک از مراحل جراحی به‌صورت دقیق توضیح می‌دهند تا ترس‌های منطقی و غیرمنطقی شما درباره نابینایی برطرف شوند.
برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید از طریق پل‌های ارتباطی درج شده در سایت، اقدام کنید.
سؤالات متداول
آیا فمتولیزیک از لیزیک ایمن تر است؟
عمل فمتولیزیک چشم نسبت به لیزیکی که در آن فلپ با میکروکراتوم ایجاد می‌شود، دقت بیشتری دارد و احتمال برخی عوارض مربوط به ایجاد فلپ را کاهش می‌دهد. در برخی بیماران، فمتولیزیک به دلیل امکان ایجاد فلپ دقیق‌تر، انتخاب مناسب‌تری است؛ اما قرنیه بسیار نازک همچنان می‌تواند مانع انجام این جراحی باشد.
احتمال کوری بعد از لیزیک چقدر است؟
عوارض شدید و تهدیدکننده بینایی پس از لیزیک مانند احتمال نابینایی بعد از لیزیک بسیار نادر هستند و بیشتر بیماران تنها عوارض موقتی مانند خشکی چشم یا تاری دید گذرا را تجربه می‌کنند.
